عاشقانه های من در شب یلدا


+ فروهر – نشان ملی

ایرانیان یکی از کهن ترین تمدن ها ، فرهنگ ، دانش و خرد را از خود برای مردمان خود و دیگر مردم جهان به یادگار گذاشته اند که با کمال تأسف بسیاری از مردم حال حاضر از آن نا آگاه می باشند .

یکی از نشانه و سمبل هائی که از گذشته برای ما به یادگار مانده نشان فروهر (فره وشی) است ، که قدمت تاریخی آن به چهار هزار سال پیش تخمین زده شده است . تاریخچه این نشان زیبا به پیش از زایش زرتشت بزرگ ، فیلسوف گرانمایه خرد و فرهنگ و دانش جهان باز می گردد .

نکته با اهمیت و بسیار شگفت آور این نشان ملی ایرانیان آن است که تک تک قسمت های آن دارای مفهوم خاص و با معنی است ، که نشان از فرهنگ غنی و پربار ایران دارد . از این رو در اینجا به تشریح مختصری از این نشان با ارزش می پردازم ، باشد که مورد توجه قرار گرفته و با تعمق بیشتری به آثار به جا مانده از نیاکانمان نگاه کنیم .

نخست چهره پیرمرد سالخورده باستانی ایرانی در این نگاره اشاره به شخص نیکوکار و یکتاپرست است که رفتار و ظاهر مرتب و پسندیده اش سرمشق و الگوی دیگر مردمان بوده است و دیگران تجربیات وی را ارج می نهند .

دست راست نگاره به سوی آسمان دراز شده است که اشاره به ستایش " دادار هستی بخش اهورامزدا " خدای واحد ایرانیان دارد که زرتشت در چهارهزار سال پیش آن را به جهان بشارت داد .

حلقه ای (چنبره) در دست چپ نگاره وجود دارد که نشان از عهد و پیمانی است که بین اهورامزدا و انسان بسته می شود و انسان باید خدای واحد جهان هستی را ستایش و پرستش کند و همیشه در همه امور خود ، اهورامزدا را ناظر بر کارهای خود بداند . تاریخدانان بر این باورند که حلقه ازدواج بر گرفته شده از این حلقه است که در واقع یک سنت ایرانی بوده و در دیگر نقاط جهان نیز مرسوم گشته است و زن و شوهر با دادن حلقه به یکدیگر پیمان می بندند که همیشه به هم وفادار بمانند .

بال های کشیده شده در دو طرف نگاره اشاره به تندیس پرواز به سوی پیشرفت و موفقیت در میان انسانها است که در نهایت رسیدن انسان پاک تینت و پاک سرشت را به اهورامزدا ، خدای واحد ایرانیان نوید می دهد .

بال های طرفین هر کدام به سه قسمت طبقه بندی شده که اشاره به سه دستور جاودانه پیر خرد و دانش جهان زرتشت دارد . که همواره باید الگو و سرمشق مردمان قرار گیرد . این سه فرمان که روی دو بال نقش بسته شده است همان کردار نیک ، گفتار نیک و پندار نیک است .

در میان کمر پیرمرد باستانی ایرانی حلقه دیگری است که بزرگتر از حلقه در دست نگاره می باشد و اشاره به دایره روزگار و جهان هستی دارد که انسان در میان آن قرار دارد . و همه انسانها موظفند در میان این حلقه روزگار ، روشی را برای زندگی برگزینند که پس از مرگ روحشان شاد و قرین رحمت و آمرزش الهی قرار بگیرد .

دو رشته از حلقه کمر به پائین آویزان شده است که نشان از دو عنصر باستانی ایران دارد . یکی سوی راست " سپنته مینو " که همان نیروی الهی اهورامزدا است و دیگری سمت چپ " انگره مینو " که نشان از نیروی شرّ و اهریمنی است . و انسان در میان دو نیروی خیر و شرّ قرار گرفته است که با کوچکترین لرزش و لغزشی به تباهی کشیده شده و نابود خواهد شد . اما در صورتی که از کردار نیک ، گفتار نیک و پندار نیک پیروی کند ، همیشه نیروی سپنته مینو در کنار وی خواهد بود و او را به کمال می رساند و هم در دنیای هستی به نیکی زندگی می کند و هم در دنیای باقی روحش شاد و آمرزیده خواهد بود .

انتهای لباس پیرمرد سالخورده باستانی ایران ، به صورت سه طبقه بنا گذاشته شده است که اشاره به کردار ، گفتار و پندار نیک دارد . که همانا تنها و زیباترین راه و روش نیک و خرسند زندگی کردن و به کمال رسیدن است که از زرتشت برای ما به یادگار مانده است . و باعث افتخار است که این سه فرمان همواره سرلوحه اکثر جهانیان و انسانهای نیکوسرشت قرار گرفته که خود را از خرافات و عقاید پوچ نیز مبری کرده اند .

این مطلب گوشه کوچکی از اسرار و رموز نهان در سنگ نوشته های تخت جمشید بود که به اطلاع رسید . امیدوارم بیشتر به ایران بیاندیشیم .

داریوش بزرگ به عنوان آرزوی خود می فرماید : خداوند این کشور (ایران) را از گزند دشمن ، دروغ و خشکسالی به دور نگهدارد .

به امید آن روز ......

 

نویسنده : مهدیبا ; ساعت ۱۱:۳٤ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱۸ بهمن ۱۳٩٠
تگ ها:
comment نظرات () لینک